Maafkan saya

Pagi-pagi lagi saya dikejutkan dengan panggilan ibu..Lama saya merenung nama itu.. Tidak pernah ibu menelefon saya seawal pagi..Lantas saya teringat tentang hajat saya semalam. Seharusnya saya menghubungi ibu semalam selepas menambah jumlah kredit di telefon bimbit saya.. Entah mengapa tiba sahaja di rumah saya terlupa untuk menghubunginya. Saya menjawab panggilan itu..

" Assalamualaikum..Lama ibu tak dengar khabar? Sibuk dengan hal lain yea? Usrah...usrah..usrah" 3 kali ibu mengulang perkataan itu..

" Alhamdulillah, Jun sihat..Ibu apa khabar?"

Walaupun nada ibu berbunyi gurauan, namun saya tahu sebenarnya itu peringatan daripada ibu.Sesibuk mana pun saya..seharusnya saya tidak perlu lupa tanggungjawab saya sebagai anak. Memang ibu dan ayah tahu aktiviti saya di kampus..Selepas kuliah, terus ke usrah.Ada saja masa lapang hujung minggu, saya akan mengikuti program ilmiah atau pengisian rohani. Namun saya sering alpa walaupun mereka tahu aktiviti saya di kampus, itu tidak bermakna saya tidak perlu menghantar khabar atau memaklumkan kepada mereka aktiviti saya. Itulah kesilapan yang paling besar saya lakukan kepada mereka.

Saya tidak berniat untuk menimbulkan rasa gusar dihati mereka, tetapi kerana perbuatan itulah ibu dan ayah tertanya-tanya tentang kesihatan saya di sini..Saya kesal...Pada hari yang sama juga saya menerima mesej daripada kakak

" Salam..Jun, napa dah lama tak telefon ibu..Kesian ibu tertanya-tanya..Buat ibu risau..Mandi tak basah..Makan tak kenyang..Kamu ni......."

Subhanallah...Apa yang saya sudah lakukan..Kenapa saya boleh lupa hendak telefon ibu..Saya tidak henti-henti menyalahkan diri saya..Seharusnya saya mengutamakan mereka walau sesibuk mana pun. Sedangkan menteri, ahli parlimen, pensyarah, dan rakan-rakan yang lebih sibuk daripada saya selalu menghantar khabar kepada orang tua..mengapa tidak saya?..

Hari ini benar-benar mengajar saya erti menghargai ibu dan ayah..Walaupun mereka tahu aktiviti kita, tapi itu tidak bermakna kita lupa akan mereka..Luangkanlah sedikit masa untuk mereka walaupun tidak lama..Hargailah mereka sementara mereka masih ada dan sayangilah mereka selagi hidup kita masih panjang di dunia. Ingatlah pesanan Luqman Nurhakim kepada anak-anaknya..Hormatilah ibu bapa dan sayangilah mereka..

Buat ibu dan ayah..saya mohon maaf atas kesilapan saya..Saya sayang kalian...